Op pelgrimstocht langsheen de Europese velden, de glooiende heuvels en statige bergen vond ik oude pelgrimspaden om na vier maanden wandelen toe te komen in Santiago De Compostella. Als avonturier uit de 21ste eeuw, zal ik hier probeer mijn ervaringen te beschrijven over een 10 eeuwen oude pelgrimstocht.

Op Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella 2015

In 2015 was ik al enkele jaren intens aan het backpacken, met lange reizen door Rusland, Azië en Zuid-Amerika tot gevolg. Ik genoot steeds van elk moment en denk nog steevast met melancholie aan die mooie beginjaren. Maar onbewust begon er toch wat te knagen, de uitdaging om onbekende landen te ontdekken viel wat weg en ik begon me te irriteren aan mijn eigen gemakzucht.

Ik had een nieuwe soort uitdaging nodig, iets wat me terug op scherp zou zetten en me fysiek zwaar zou uitdagen. Op een zonnige namiddag in mei, vond ik een antwoord hierop. Een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella.

Blog Berichten

De Route/Mijn Camino

Het eerste deel van mijn avontuur nam me via een lange, maar prachtige omweg door het Belgische platteland. Ik vertrok vanuit mijn dorp Maldegem, naar het middeleeuwse Brugge.

Vanuit Brugge begint een millennium oud wandelpad, genaamd de Via Brugensis! Deze begint aan de voet van de Sint-Jacobskerk in Brugge en markeerde het officiële begin van mijn Pelgrimstocht. 1000 jaar geleden vertrokken de eerste Vlaamse pelgrims vanaf hier en nu zo vele jaren later volg ik in hun voetsporen.

De Via Brugensis liep al spoedig over in een officieel ‘grote routepad (GR)’, de GR 129. Dit pad volgde ik doorheen West-Vlaanderen, De Vlaamse Ardennen, Henegouwen naar Namen tot aan Dinant.

Het was in Dinant dat mijn GR129 ten einde liep en dit was ook de laatste Belgische stad, voordat ik Frankrijk binnen stapte via de GR 654 tot aan het dorpje Rocroi. Van hieruit zijn er 2 opties om de pelgrimsstad Vézelay te bereiken, verder wandelen op de GR 654 of over gaan op de Via Campaniensis.

Ik koos voor de korte, vlakkere Via Campaniensis doorheen de “champagne gardens” om de verloren tijd terug te winnen. Via de grootsteden Reims en Troyes, kwam ik aan in het pelgrimsoord Vézeley. Ondertussen had ik ook nog eens de eer, om enkele van mijn beste vrienden op bezoek te krijgen!

Vézeley markeert het startpunt voor één van de vier belangrijkste oude pelgrim routes, de Via Lemovicensis, die schuin door de buik van Frankrijk loopt. Meer dan duizend kilometer wandel ik in de broeiende zomerhitte tot Saint-Jean-Pied-de-Port aan de voet van de Pyreneeën.  Vanuit dit fotogenieke dorp begin ik aan een vijfdaagse trektocht door de Pyreneeën via de GR10 tot aan Hendaye en de grens met Irun/Spanje.

In Spanje volg ik de Camino Del Norte, een prachtig pad dat door noordelijke Spaanse provincies loopt. In vergelijking met het bekendere Camino Frances, is dit pad nagenoeg vrij van pelgrims. Na bijna 3000km wandelen kom ik dan uiteindelijk aan bij het graf van de heilige St. James in de grote kathedraal van Santiago de Compostella.

Ervaring

Een pelgrimstocht hoeft geen vastgelegde route te volgen. Elke pelgrim kiest zijn eigen pad, waar hij begint, de te volgen koers, de lengte, de tijd, de manier waarop en het belangrijkste van allemaal de reden waarom!

Het wandelen van de Camino de Santiago moet niet bezien worden als het behalen van een bepaald eindpunt. De weg naar dat eindpunt is waar de wijsheid te vinden is!

Iedereen wandelt zijn eigen “Camino de Santiago de Compostella”.